Σώτιας Τσώτου, δύο τραγούδια

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ (Στο Μάρκο Βαμβακάρη)

Το παληό παραπονιάρικο ταξίμι

σιγοσβήνει αγάλι αγάλι μες στη νύχτα

ως εδώ 'ταν Μάρκο μου το καλντερίμι

Καληνύχτα!

Άνοιξέ  του, Θεέ, την πόρτα

του Παράδεισου

να σου τραγουδά αιώνια

για τη Χάρη Σου

"Φραγκοσυριανή κυρά μου"

κι άλλα διάφορα

των ανθρώπων τους καϋμούς

και τα παράπονα.

Οι νεκροί ρεμπέτες σούστησαν καρτέρι

τον παλιόφιλο προσμένουν μες στη νύχτα

σε Παράδεισο ή Κόλαση ποιος ξέρει;

Καληνύχτα!
(1972)



ΞΕΡΩ ΝΕΚΡΟΥΣ

Ξέρω νεκρούς που 'χουν τα μάτια ανοιχτά
και που χτυπάει κανονικά μέσα η καρδιά τους
παν στη δουλειά, χτυπάνε κάρτα στις εφτά
στο μισθολόγιο υπάρχει τ' όνομά τους.

Αλλά έχουν φύγει μυστικά και σιωπηλά
κι έχουν χωρίσει απ' τον κόσμο τα δικά τους
γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν τελικά
τη μέρα που πεθαίνουνε τα όνειρά τους

Ξέρω νεκρούς που μες στους δρόμους περπατούν
κοιτούν βιτρίνες, παζαρεύουν και ψωνίζουν
κάνουνε Πάσχα και τα έθιμα κρατούν
πληρώνουν φόρους και στις εκλογές ψηφίζουν
(1994)