πάμε Μπολέρο

1950, Αίγινα, καλοκαίρι, στο κέντρον διασκεδάσεως "Σαρωνίς" απ' την ορχήστρα ερχότανε το "Μπολερό", γλυκαίνοντας σουλατσαδόρους παραθεριστές και τους θαμώνες. Μια μέρα το ξεχάσανε. Και την επόμενη τους έστειλαν σημείωμα οι κατάδικοι, από τις φυλακές: "χτες δεν το παίξατε ρε παιδιά. Γιατί;". Και από τότε κάθε βράδυ, αργά, γύρω στη μιάμιση, ζέστη και καλοκαίρι, οι μουσικοί κλείναν το πρόγραμμα μ' αυτό, "πάμε Μπολέρο του Ραβέλ" ψιθύριζαν,  γυρίζοντας την πλάτη τους στους θεατές, βλέποντας μόνο στην κατεύθυνση του τοίχου.

μια φράση από την Ιωάννα με το μηδέν (παραλλαγή σε ένα κόμμα)

Ωραίος αέρας θα γίνουμε όλες, Marilyn

πατριδογνωσία

Το δημοτικό τραγούδι δεν ευδοκιμεί
στο Μέγαρο Μουσικής
ούτε στα κρατικά κανάλια

Αναπτύσσεται κυρίως στα ορεινά χωριά

-όσο πιο ορεινά τόσο καλύτερα-

και παραμένει πάντα ζωντανό

και επίκαιρο

Ατίλα Γιόζεφ: ο έβδομος

Σαν βγεις στον πηγαιμό γι' αυτό τον κόσμο

καλύτερα να γεννηθείς εφτά φορές.

Τη μια σε σπίτι που παίρνει φωτιά

την άλλη σε πλημμύρα και σε παγωνιά

την άλλη σε φριχτό τρελλοκομείο

την άλλη σε χωράφι με ώριμη βρώμη

την άλλη σε μοναστήρι αδειανό

κι ακόμη μια σε στάβλο με γουρούνια.

Έξι μωρά που κλαίνε είναι λίγα:

εσύ ο ίδιος πρέπει να είσαι ο έβδομος.

Αν πρέπει να παλεύεις για να ζεις

ασ' τον εχθρό να δει εφτά.

Έναν που δεν εργάζεται την Κυριακή

έναν που αρχινάει τη Δευτέρα

έναν που 'γινε δάσκαλος και δεν πληρώνεται

έναν που 'μαθε το κολύμπι καθώς πνιγόταν

έναν που ρίχτηκε στο δάσος σπόρος

κι ακόμη έναν που τον προστατεύουνε

οι φοβεροί του πρόγονοι,

όμως τα κόλπα αυτά δεν είναι αρκετά:

εσύ ο ίδιος να γίνεις ο έβδομος.

Αν θες να βρεις γυναίκα

άσε εφτά αρσενικούς να παν μπροστά.

Έναν που μαγεύεται με μια της λέξη

έναν που κοιτάει τον εαυτό του μόνο

έναν που καυχιέται τον ονειροπόλο

έναν που την αισθάνεται κάτω από τα ρούχα της

έναν που ξέρει όλα της τα μυστικά

έναν που την κάνει κουρέλι:

άστους να βουίζουν γύρω της σα μύγες.

Εσύ πρέπει να γίνεις ο έβδομος.

Αν έγινες γραφιάς και σε βολεύει

άσε άλλους εφτά να γράψουνε το ποίημά σου.

Έναν που χτίζει ένα μαρμάρινο χωριό

έναν που στον ύπνο του γεννήθηκε

έναν που χαρτογραφεί τον ουρανό

και ξέρει απέξω κι ανακατωτά το χάρτη

έναν που λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους

έναν που 'φτασε την ψυχή του ως τον ουρανό

έναν που κομματιάζει ποντικούς και τους διαβάζει.

Δυο είναι γενναίοι και τέσσερις σοφοί.

Εσύ πρέπει να γίνεις ο έβδομος.

Κι αν όλα ήρθανε καταπώς ήτανε γραφτό

θα πεθάνεις για άλλους εφτά.

Έναν που στην κούνια τον βυζάξανε και τον κουνήσανε

έναν που χουφτώνει ένα σκληρό άγουρο μαστό

έναν που σπάζει άδεια πιάτα στο πάτωμα

έναν που δουλεύει για τους φτωχούς

έναν που εργάζεται όσο να διαλυθεί

κι έναν που η ματιά του έχει χαθεί στο φεγγάρι.

Ο κόσμος θα σού γίνει το μνήμα:

εσύ ο ίδιος πρέπει να γίνεις ο έβδομος.

(μετάφραση: Λευτέρης Ξανθόπουλος)

έκτακτη μουσική επικαιρότητα

η εξέδρα με τις μαριονέτες...

Luca Dalara

τη μέρα που κηδεύανε τον Λούτσιο Ντάλα
κάνανε λούτσα με γιαούρτια τον Νταλάρα...